Ik kreupel

Ik kreupel, ontwijk me maar

Opschuiven, vergeet het

Ik ga niet uit beeld

Ook al kraakt mijn pas

mijn kromme poot weigert te verdwijnen

 

Ik kreupel, mijn lichaam is een slagveld

Maar ik, paracommando van het leven

Mijn linker schrijft trager

Dan de wereld leest

 

Samenleving die mij probeert te sluiten

Maar ik lek door de spleten

Je hoeft niet heel te zijn

Om groot te zijn

Ik ben de graffiti op jouw gevel

 

Asfalt kent mijn naam

Mijn been weigert gelijk te lopen

Mijn pas herkenbaar, je hoort me

Mijn kreupel, mijn identiteit

 

Medelijden, hou het bij je

Geen ruimte voor zachte handen

Mijn krom is geen uitnodiging

Ik draag jouw etiket niet

 

Ik kreupel, mijn meerwaarde

Mijn anders die betekenis geeft.

De perfectie van krom

Mijn regie, die de weg bepaalt

Ik kreupel, mijn zijn.