Kromme poot: verhalen zonder leiband
Welkom bij Kromme Poot. Hier beginnen we aan een reis voorbij de gebaande paden, waar verhalen hun eigen spoor trekken. Wij geloven in de kracht van authenticiteit en de schoonheid van het onverwachte. Sluit je aan bij onze beweging voor een inclusieve samenleving, waar elk verhaal telt en elk perspectief verrijkt. We zijn blij dat je hier bent om deel uit te maken van ons verhaal.
Kromme Poot is meer dan een naam; het is een litteken dat tot vlag is verworden, een symbool van trots op een andere kijk op de wereld. Onze verhalen dragen het bewustzijn van iemand die van jongs af aan heeft geleerd hoe het voelt om bekeken, benoemd en verkeerd begrepen te worden. Dit creëert een scherpte en eerlijkheid die je niet kunt faken. Waar anderen soms gladstrijken, durven wij te schuren. Waar anderen uitleggen, laten wij voelen. Waar anderen willen bewijzen, durven wij te bestaan. Onze verhalen weigeren netjes naast de norm te lopen; ze trekken, snuffelen en wijken af.
Onze verhalen zijn er voor iedereen die zich niet altijd gezien voelt. Voor mensen die buiten de norm vallen — zichtbaar of onzichtbaar. Voor wie weet hoe het voelt om benoemd, maar niet begrepen te worden. Maar ook voor wie wil leren kijken met een andere blik, wie gelooft dat inclusie geen project is, maar een houding. Kromme Poot staat voor waardigheid en eigenheid, voor verhalen die niet netjes naast de norm lopen, maar hun eigen spoor trekken. Want ook een kromme poot laat sporen na, en die sporen doen ertoe.
De drijfveer achter Kromme Poot is diep persoonlijk. Mijn eerste monoloog droeg de titel “Ik was 50 toen ik geboren werd”. Dat was geen metafoor, maar een gevoel. Vijftig jaar lang leefde ik met depressie en zelfmoordgedachten. Ik droeg een handicap zonder diagnose, in een wereld die mij niet begreep. Maar eerlijk? Ik begreep vooral mezelf niet. Ik voelde me anders, krom misschien, terwijl iedereen leek te verwachten dat ik recht zou lopen. Die spanning, dat niet passen, dat onzichtbare gevecht – daar wilde ik woorden aan geven.
"Misschien is mijn kromme poot geen beperking, maar een deel van mijn verhaal. Er is beweging mogelijk."
Bij Kromme Poot hopen we dat lezers zichzelf ergens herkennen – in het zoeken, in het niet begrijpen, in het anders zijn. We willen dat ze mildheid meenemen voor zichzelf. Dat ze denken: misschien is er niets mis met mij – misschien heb ik gewoon tijd, woorden of richting nodig. Als Kromme Poot herkenning, hoop en een klein beetje moed kan betekenen, dan is de missie geslaagd.
Christophe Poot